Deze performatieve installatie onderzoekt de thema’s van de mechaniek van het kijken, de commodificatie van het vrouwelijk lichaam, de complexe natuur van authenticiteit en zoomt ook expliciet in op het imposter-syndroom, waarmee Anemone in het dagelijkse leven worstelt. Het is het idee dat anderen ‘echter’ zijn, dat succes toevallig is. Het is de angst om ontmaskerd te worden als bedrieger en de uitputting van het voortdurend jezelf moeten bewijzen. Dit gevoel installeert een spanning tussen hoe je uiterlijk gepercipieerd wordt en hoe je je innerlijk echt voelt.
Op die manier raakt het ook complexe vraagstukken over authenticiteit aan, want hoe presenteren we onszelf aan de ander, als ons innerlijk wezen en uiterlijk voorkomen niet strijken met elkaar? Hoe brengen we onszelf dan voort als de meest authentieke versie van onszelf? Zeker wanneer het gevoel overheerst dat we constant moeten schakelen tussen verschillende versies van onszelf. Als acteur, die inherent haar lichaam en voorkomen transformeert om iets of iemand anders te vertolken, is deze kwestie voor Anemone uiterst relevant. Maar ook daarbuiten werpt de manier waarop we ons vandaag de dag presenteren via sociale media universele vragen over authenticiteit op. Welke versie produceren we van onszelf online? En hoe vermarkten we onszelf onbewust op die manier naar een groter publiek?
Vandaag de dag lijkt het antwoord op deze vragen de veelvuldige reproductie van onszelf via verschillende beelden te zijn. John Berger stelt in Ways of Seeing (1972) hoe de onbegrensde reproductie van beelden via het ontstaan van de camera ervoor heeft gezorgd dat het beeld of schilderij nu naar de toeschouwer reist in plaats van omgekeerd. Via televisie en sociale media dringen beelden vandaag de dag constant binnen tot bij de toeschouwer. De veelvoudige reproductie van een beeld maakt dat het beeld op zich verheven wordt boven zichzelf en zo iconisch wordt. Het scheppen van een ‘icoon’ ligt hem dus in het veelvoudig reproduceren van een specifiek beeld dat de toeschouwer grijpt. Een beweging die Anemone ook bewust wil inzetten voor de promotie van Imposter (zie ‘Spreiding en promo’).