Monding is een speelse filosofische vertelling waarbij drie zalmen stroomopwaarts zwemmen naar de plek waar ze geboren zijn. Op hun weg bevrijden ze een kweekzalm. Opgebrand zijn als mens en transformeren tot vis, de aandacht voor water en vis(migratie) en de kracht van theater op locatie zijn de ankers van deze voorstelling.
We leven in een maatschappelijke context waar natuur niet lijkt in thuis te horen. We staan ver verwijderd van ons voedsel dat we in fabrieken produceren en waarvan we niet alle ingrediënten kennen. We vervreemden van de natuur, kennen de namen niet van vogels en vissen, weten niet welke planten eetbaar zijn etc. Tegelijkertijd ligt de nadruk op prestatie, succes, ambitie en resulteert dat in uitputting, burn-out, de onmogelijkheid te blijven functioneren als mens. Er zit spanning op onze zingeving, zeker in het licht van klimaatverandering. Waarvoor leven we? Hebben we een groter doel of zijn we deel van een cyclus?
Verstrikt in dit maatschappelijke net, biedt Monding een opening. Wat als we zalm worden? Dier worden? Uit instinct bestaan? Wat als we niets meer hoeven te weten en alles kunnen wat we moeten kunnen? Wat als we voedsel worden? Anna bouwt met Monding verder aan haar eco-verbeeldingskracht. Met deze ontwikkeling beoogt ze bij te dragen aan de klimaatadaptatie. Door verbinding met de natuur kunnen we als mens collectief zorgen voor de wereld rondom ons. Zowel voor jong als volwassen publiek wil ze deze eco-verbeeldingskracht uitwerken. Ze engageert zich voor duurzame projecten en werkt graag op locatie om zo realiteit en verbeeldingswereld dichter bij elkaar te brengen. Met thema’s als vismigratie en de invloed van mensen op rivieren en vissen, past Monding helemaal binnen deze ontwikkeling en is het maken van deze voorstelling een logische stap in dat proces.