Reality Competition

Vier kinderen - Cláudia, Enzo, Alishia en Francisco - keren in Reality Competition terug als volwassenen. Zij belichamen mogelijke gevolgen van deze pedagogie: volwassenen die gedwongen werden om veel te snel te leren dat gevangenschap, competitie, monocultuur en structurele ongelijkheid de wereld zoals wij die kennen hebben georganiseerd en bepaald. In Reality Competition functioneren ze echter niet langer als figuren binnen een pedagogische allegorie die door Terror en Compassion wordt opgevoerd, maar als volwassenen wier levens niet langer binnen dat verklarende kader passen. Ze hebben biografieën, begeertes en onvoorspelbare behoeften. Ze houden van elkaar, verbergen dingen, dragen herinneringen met zich mee, begrijpen elkaar verkeerd, sluiten onderlinge bondgenootschappen en doen elkaar pijn. Wat op school werd aangeleerd is omgezet in gedrag; de ontvoering is biografie geworden; het oefenterrein is het sociale experiment van het kapitalistisch realisme geworden.